25 Temmuz 2026'da Ukrayna, Hazar Denizi'nde İran bağlantılı bir kargo gemisine, bir Rus füze botuna ve petrol platformuna İHA'larla saldırdı.
Bu, sıradan bir savaş eylemi değil. Zelenski, "Askeri kargo taşıyan gemileri vurduk" dedi. İran ise "Ticaret gemimiz vuruldu, bir denizci öldü" diye tepki gösterdi. Kamuoyuna yansıyan bu operasyon aslında çok daha derin bir jeopolitik mesaj taşıyor. İngiltere ve NATO, Hazar'dan Donald Trump'a net bir "Biz hazırız" sinyali gönderiyor.
Hazar Denizi yıllardır Rusya-İran askeri lojistiğinin gizli ana arteri olarak çalışıyor. Astrahan ve Olya limanlarından İran'ın kuzey limanlarına uzanan bu kapalı su yolu, yaptırımlardan kaçan "karanlık" gemilerle İHA, füze ve mühimmat taşıyor.
Ukrayna daha önce de bu hatta vurmuştu. 2024'te Olya'da bir Rus gemisini batırdı, platformlara yönelik operasyonlar düzenledi. Ancak bu son vuruş menzil, isabet ve zamanlama açısından bambaşka bir sıçrama.
2000 kilometre ötedeki hedeflere bu kadar cesur bir operasyon sadece Kiev'in kendi kaynaklarıyla açıklanamaz. Uzun menzilli İHA teknolojisi, istihbarat ve hedef seçimi en azından dolaylı bir Batı, özellikle İngiliz desteğine işaret ediyor.
Zamanlama her şeyden önemli. Saldırı, Zelenski'nin Netanyahu ile Washington'a uçmasından hemen önce gerçekleşti. Trump'la görüşecekleri günlerde Hazar'dan yükselen duman net bir mesaj veriyor: "Sen Putin'le iyi ilişkiler ve barış ararken biz Rusya-İran eksenini vurmaya devam ediyoruz. Destek kesersen veya yumuşama yoluna gidersen bu cephe kendi başına yürümeye devam eder."
Bu iş tek başına Zelenski'nin omzuna yüklenemez. İngiltere tarihsel olarak Atlantik'in diğer yakasında daha sert ve risk alan taraf oldu. Trump dönemlerinde Londra, Avrupa'nın "Rusya'yı asli düşman olarak tutma" lobisinin motoru olmayı sürdürdü.
NATO'nun bazı başkentleri, özellikle İngiltere, Baltıklar ve Polonya, Trump'ın Putin'le olası bir anlaşmasından rahatsız. Çünkü bu hem silah siparişlerini hem de "Rus tehdidi" üzerinden kurulan meşruiyeti zayıflatıyor. Hazar operasyonu, savaşı İran'a doğru genişleterek "Rusya sadece Ukrayna meselesi değil, global bir tehdit" anlatısını güçlendiriyor.
İsrail'in yeni cephelerle savaşın yaygınlaşmasından memnun kalması tesadüf değil. İstihbarat paylaşımı dâhil elinden geleni yaptıklarına da şüphe yok. İran'ın kaynaklarını bölen her hamle Tel Aviv'in işine geliyor. Dahası NATO'nun Avrupa kanadının İran savaşına dâhil olması ihtimalini, Trump'ın Türkiye'yi merkeze koyan yeni dönem stratejisinin panzehri olarak görüyorlar.
Hazar artık sadece enerji ve ticaret denizi değil. Büyük oyunun yeni satranç tahtası. Ve bu tahtada İngiltere ile NATO ilk hamleyi çoktan yaptı. Gözler Putin'in cevabında.