Dört bir yanımız alev topuyken, masum çocuklar ölürken, analar eziyet görürken, babalar "Yarın da eve ekmek getirebilecek miyim?" kaygısını yaşarken ruhumuza öyle iyi geldiniz ki Bizim Çocuklar.
Tam zamanında... Evet, tam zamanında yetiştiniz. Buna öyle çok ihtiyacımız vardı ki... Hayat öpücüğü, can suyu oldunuz. Tıkanmışken, cümlemize Heimlich manevrası yaptınız. Sayenizde öksürüp, boğazımızı tıkayan, bizi nefessiz bırakan yumrudan kurtulduk...
Bence bu büyük zaferi tek bir kelimeye indirgemek mümkün: İnanç...

Biz Dünya Kupası'na gideceğimize kura çekildiği gün inandık. Arada kazalara uğradık ama yılmadık. O inanç ipliğini her maçta ilmek ilmek örüp, Amerika'ya uzanan merdiven yaptık. Birlikten nasıl kuvvet doğacağını bir kez daha herkese gösterdik. Adına Türk denilen insan türü, inanarak kenetlendiğinde, aynı ülküde birleştiğinde tutulmaz, yılmaz, yenilmez. Bu manifestomuzdan, dünyayı bir defa daha haberdar ettik.
Çok mu iyi oynadık? Hayır. Süper işler mi çıkardık? Pek sayılmaz. Ama daha mühim bir şey yaptık: Sahaya inanç ve karakter koyduk.
Size fazla iddialı gelebilir ama bu maç sadece futbolda değil, her alanda ülkemiz adına bir "tramplen" etkisi yaratacak. Siyasette de, sosyal hayatta da, dış politikada da, ekonomide de "bir olmanın", "yekpare kalmanın" ve hepsinden önemlisi "inanmanın" bize nasıl çağ atlattığına önümüzdeki günlerde hep birlikte şahit olacağız inşallah...
Son bir söz: Aslında kazanan sadece biz olmadık. Uğurcan'ı, Hakan'ı, Arda'yı, Kerem'i, Kenan'ı ve diğerlerini izleme fırsatı bulacak olan kupa seyircisi de kazandı...

Bu duvar birleştirmek için
Madem iyilikle, güzellikle, umutla başladık, aynı düzlemde devam edelim:
Afrika'da "Büyük Yeşil Duvar" inşa ediliyor. Ancak bu bildiğimiz, ülkeleri, ideolojileri, insanları birbirinden ayıran bir duvar değil. Tam tersi, ülkeleri çevre bilincinde buluşturan "birleştirici" bir duvar.

Afrika'da 20 ülke muazzam bir ağaç dikme kampanyası başlattı. Amaç, Sahra Çölü'nün kıtada daha fazla yayılmasını engelleyecek yeşil bir duvar örmek. Proje, Sahra Çölü'nün güney sınırı boyunca (Sahel bölgesi) yaklaşık 8 bin kilometre uzunluğunda ve 15 kilometre genişliğinde devasa bir yeşil kuşak oluşturmayı hedefliyor.
Bu yazıyı "Dünyada iyi ve güzel şeyler de oluyor" diyebilmek için yazdım.

Haydi inşallah!
Bir güzel haber daha paylaşayım ki, köşemize iyice bahar gelsin:
Yer kabuğunda, önümüzdeki bin yıl için temiz enerji güvenliği sağlayabilecek, doğal yollarla oluşmuş yaklaşık 6 trilyon tonluk devasa bir hidrojen rezervi bulunduğu ortaya çıktı.

Science Advances dergisinde yayınlanan çalışma, gezegenin altında 6 trilyon tondan fazla işlenmemiş jeolojik hidrojen gazı rezervi yattığını ortaya koyuyor. Bu rezervlerin sadece yüzde 2'lik bir kısmının çıkarılmasının bile dünyanın tüm hidrojen ihtiyacını en az 200 yıl boyunca karşılayabileceğini öngörüyor.
Bu jeolojik rezervler başarıyla kullanılabilirse, karbon emisyonları azalacak ve neredeyse tükenmez bir temiz yakıt kaynağı sağlanmış olacak.
Yırttık mı ne?

Şeref kürsüsü
İzmir'de yağmurdan ıslanan köpeği aracına alan otobüs şoförüne yürekten bir alkış.

Zap'tiye
1902'de Pelee volkanı patladığında kentteki tek kurtulan kişi o gün idamını bekleyen bir mahkumdu. Nefes alıyorsanız, umut var demektir.

Ne demiş?
Körfez ülkeleri: "İran bizi vurup, canımızı acıtıyor." İran: "Yıllardır sırtınıza saplı duran ABD hançerini çıkarıyoruz, canınızın acıması ondandır."