Bir kedinin göbeğine, patisine veya kuyruğuna dokunduğunuzda vücut dili aniden değişir. Önce elinize doğru hızlıca kafasını çevirir, geriye çekilir veya kıpırdanarak elinizden kurtulmaya çalışır. Purdue Üniversitesi'nden kedi davranış uzmanı Mikel Delgado'ya göre, kedinin verdiği bu erken uyarı işaretlerini görmezden gelirseniz sonuç genellikle tıslama, ısırma veya sert bir tırmalanma ile biter.
Hayvan davranış uzmanları, kedilerin belirli bölgelere dokunulmasından hoşlanmamasının ardında yatan biyolojik nedenleri üç ana başlıkta topluyor:
Kediler doğası gereği hem birer avcı hem de avdır. Köpeklerin aksine kediler doğada çakallar, şahinler veya baykuşlar gibi daha büyük yırtıcıların hedefi olabilirler.
International Cat Care uzmanı Sarah Ellis'e göre; kedilerin göbek bölgesinde mide, karaciğer ve bağırsaklar gibi hayati organlar bulunur ve bu organları kalp veya akciğerlerde olduğu gibi koruyan bir kaburga kafesi yoktur.
Kedilerin göbeklerinde dövüş sırasında ekstra koruma sağlayan "ilkel kese" (primordial pouch) adı verilen sarkan bir deri ve yağ tabakası bulunsa da, bu bölgenin savunmasızlığı evrimsel olarak içgüdülerine işlemiştir. Bu yüzden, köpekler tehlike hissetmedikleri için göbeklerini açıp sevilmeyi beklerken; kediler göbeklerine yapılan en ufak bir dokunuşu doğrudan bir "tehdit" olarak algılar.
Kediler doğada başka bir hayvan (veya başka bir kedi) tarafından kovalandığında, vücutlarının düşmana en yakın ve yakalanması en kolay kısmı kuyruklarıdır. Ellis, kuyruk tabanından ısırılma veya yakalanma riskinin yüksek olması nedeniyle kedilerin bu bölgeye dokunulmasına karşı son derece tetikte ve ürkek olduklarını belirtiyor.
Çoğu kedinin patilerine dokunulmasından nefret etmesinin iki temel nedeni vardır. İlk olarak patiler, kedilerin hayatta kalma mekanizmasının merkezidir. Tehlike anında ilk stratejileri "kaçmaktır"; eğer kaçamazlarsa tırmalayarak kendilerini savunurlar. Patilerinin tutulması veya kısıtlanması, bu savunma silahlarının devre dışı bırakılması anlamına gelir.
İkinci neden ise patilerin aşırı hassas olmasıdır. Kedilerin bileklerinde (karpal bıyıklar) ve pati yastıklarında basınca, ısıya ve titreşime duyarlı çok sayıda sinir ucu bulunur. Bu yüzden patilerine dokunulması onlara rahatsız edici derecede yoğun bir his verir.
Uzmanlara göre bir kediyle etkileşime girerken en güvenli ve onları en çok mutlu eden bölgeler; kulak dipleri, yanaklar ve çene altıdır. Bu bölgeler koku bezleri açısından çok zengindir. Kediler, güvendikleri ve dost olarak gördükleri diğer kedilere veya insanlara bu bölgelerini sürterek iletişim kurarlar.
Elbette her kedi kendine has bir bireydir ve istisnalar her zaman vardır. Bazı kediler göbeklerinin sevilmesinden büyük keyif alırken, bazıları kuyruk kökünün okşanmasından hoşlanarak popolarını havaya kaldırır.
Sabah.com.tr Uygulamamızı İndirin
Uygulamalara Özel Ayrıcalıkları Keşfedin!
